Opmaat naar een nieuw Millenium
Ieder een eigen weg
Het begin van de jaren 90 werd vooral gekenmerkt door een voorval dat een scheuring binnen de op dat moment bloeiende vereniging veroorzaakte. Een groep leden die zich niet in het beleid van de club kon vinden, nam helaas afscheid van de vereniging en vormde de tweede basketbalclub binnen Hoofddorp: de Challengers. Op het grote contingent 'achterblijvers' had dit echter nauwelijks effect, want zij bouwden BV Hoofddorp gestaag uit totdat we halverwege jaren 90 weer de grootste basketbalvereniging van Nederland waren. Voor een deel was dit te danken aan het vertrek uit de Fanny Blankers Koenhal (die door de Challengers werd betrokken) naar het gloednieuwe sportcentrum Het Spectrum. Voor een ander deel was dit mede te danken aan -weer- Coen Lammerts sr. In een periode dat een deel van onze leden ons verliet en de vereniging zonder voorzitter dreigde te komen, nam deze onvermoeibare gymnastiek-leraar de (voorzitters-)handschoen weer op voor de club en leidde hij van 1992 tot en met 1995 drie jaar lang BV Hoofddorp langs alle valkuilen van een zich weer vol trots oprichtende vereniging.
Om het geringe verloop in de hoogste functie binnen onze vereniging eens gestalte te geven: in het rijtje van voorzitters, was Coen in 1992 pas de vierde voorzitter van de club. Vanaf het allereerste begin was het "mijnheer" Emmelkamp die de voorzittershamer stevig vasthield en er was geen sprake van, dat hij populair met het informele "Arie" werd aangesproken, door niemand! Mijnheer Emmelkamp werd in de loop van de jaren 70 opgevolgd door de eerdergenoemde Dries de Zwaan, òok iemand die ongelooflijk veel heeft betekent en gedaan voor de vereniging, niet alleen als voorzitter, maar ook als gedelegeerde in het district en rayon, waar hij de belangen van BV Hoofddorp altijd met verve heeft verdedigd.
Halverwege jaren 80 was het Ruud Breems, die de vereniging door een woelige periode leidde, met name in de aanloop van de verhuizing van de FBK Hal naar het Spectrum, een verhuizing die hij, althans als voorzitter, overigens niet meer meemaakte. Na Coen Sr. is BV Hoofddorp vervolgens jarenlang geleid door de uitstekende voorzitter Dirk de Groot, die enkele jaren geleden helaas aftrad. Na Dirk de Groot zijn we enkele voorzitterloos geweest, maar zeker niet stuurloos; de taken van de voorzitter werden die jaren voortreffelijk ingevuld door onze vice-voorzitter Ineke Blijleven. In 2010 heeft Ineke de voorzittershamer dan officieel overgenomen.
Een 'eigen' thuishal in de jaren 90 en daarmee ook een forse uitbreiding van onze trainingsfaciliteiten, zorgde ervoor dat vooral de jeugdleden volop konden profiteren van de verhuizing naar het Spectrum. Toen ook de eerste heren- en damesteams in de loop van de jaren 90 sponsor-overeenkomsten afsloten met Kay Aviation, Pan Alpina, All-in Transport en Pim Jansen Sport, leek het weer de goede kant op te gaan met de vereniging. Zowel deze geldelijke impuls voor de A-lijn-teams, alsmede de verhuizing naar de nieuwe locatie, werd uitbetaald in ontelbare kampioenschappen van onze jeugdteams, die zich duidelijk aan beide gebeurtenissen konden optrekken.
BV Hoofddorp speelde in deze jaren Eredivisie met zowel de Dames-1 en de Meisjes Junioren als ook met met de Jongens Junioren. De Mini-jongens werden in 1995 Nederlands kampioen en de Aspiranten-jongens werden dat in 1997. Ook de Nationale Beker werd in deze succesvolle jaren negentig naar Hoofddorp gebracht door de Junioren-meisjes. Ten slotte werd het eerste Herenteam in deze jaren kampioen en promoveerde naar de Eerste Divisie, waar ze nu nog steeds in spelen.
Die kampioenschappen waren in zekere zin natuurlijk ook het gevolg van de Wet der Getallen: midden jaren 90 waren we met ruim 500 leden verreweg de grootste basketbalvereniging van Nederland en als je uit zoveel talent kunt putten, móeten daar wel enkele kampioenen tussen zitten. Toch zou dat een diskwalificatie van de aanwezige coaches en trainers zijn, want juist die groep werd in deze periode steeds groter en kundiger.
Op het snijpunt van de oudere generatie trainers als Coen Lammerts Sr., Frank Kales, Theo de Cock en ook al Vespa Emanuelson, diende zich in de loop van de jaren 90 een nieuwe lichting vrijwilligers in ons trainers- en coaching-kader aan: Ron Ribbelink, Coen Lammerts jr., Ad van Geffen en Wico de Vries als trainer en coach en Frank van der Sluijs, eerst als scheidsrechter, later als trainer en coach, zijn hiervan duidelijke exponenten. Opvallend hierbij was dat veel van deze namen in diverse vrijwilligersfuncties terug te zien waren, vaak tegelijkertijd. Ron en Coen verzorgen -nu nog steeds- zowel trainingen als het coach-werk, terwijl Frank, naast coaching en training, ook veel en hoog gefloten heeft. Ron en Frank zijn jarenlang zeer nauw -als commissielid- betrokken geweest van de Technische Commissie, Ron zelfs tot en met 2010. Ze hebben daarbij de TC en het beleid van deze commissie definitief en vast op de aart gezet. Ad van Geffen was op 17-jarige leeftijd al assistent bij Vespa Emanuelson en is met 18 jaar de toenmalige mini's (Timo Bosma, Serge Nijssen, Coen Lammerts Jr. etc) gaan coachen. Daarbij speelde Ad zelf jaren Junioren-A en is toen via Heren 3 naar Heren 2 gegaan, het team dat jarenlang de trots van de vereniging was met Vespa Emanuelson, Leen Speelman, Leo van der Riet, Ron Ribbelink, Frank van Turenhout, Rolf Nibbering, etc. Coach, trainer, jurylid, zaalwacht, teamassistent, bestuurslid, redactielid, clubbladvouwer, chauffeur en natuurlijk hardcore supporter Dames-1 en Heren-1, in deze hoedanigheid is hij de jaren 80 en 90 allemaal te zien geweest!
Ook op het gebied van scheidsrechters kregen we forse versterking in de personen van landelijk fluitende scheidsrechters als Jan Bosschers, Johan Berkhout, Siem van Niel, Jochem Somers, Jos Steinmetz en ook weer Ad van Geffen, die toen allen sterk in opkomst kwamen. Ook een clubscheidsrechter als Seiko van Marsbergen diende zich aan en, in De Jaren 10, een talent als Sybren Bosch. Eind jaren 90 kwamen daar nóg meer talentvolle kaderleden bij, zoals Wilbert de Vries, Wilma Heinen, Linda Voerman en Robin van de Bilt, die zich op zowel het coachen als het trainen gingen toeleggen, vaak zelf nog spelend (Linda en Wilbert) terwijl die twee zich ook nog eens met hun technische kennis in de Technische Commissie nestelden.
Daarnaast mochten het Bestuur en de verschillende commissies zich sowieso in een constante stroom van capabele mensen verheugen. Op bestuursniveau bleken met name Franck Wessels als Penningmeester (2006) en Jochem Somers als Secretaris (2007) duidelijke en gewaardeerde aanwinsten in ons bestuursteam te zijn. In de verschillende commissies waren het met name de gebroeders van der Willigen, Kees en Ria van Alten (Wedstrijd- en Zaal-commisie), Ed Rijnshoeven (Technische Commissie tot 2010), Vincent Aarts (na 2010), Simon de Raadt en Henk Lammers (SPR-commissie) en (is-ie weer) Vincent en Ineke Aarts (Wedstrijd-commissie), die zich enthousiast aandienden, waarbij Ineke óók nog eens enkele van onze jeugdteams traint. Het zijn allen leden die toen én nu nog steeds als stuwende krachten binnen het verenigingskader onmisbaar zijn geworden.
De inzet door vrijwilligers beperkte zich echter niet alleen maar tot ons coaching- en trainingskader. Ook 'gewone' leden begonnen zich binnen de vereninging te roeren met voorstellen en ideeën. Het Scholenbasketbaltoernooi (huidige trekker: Angelique van Keulen) dat we al eerder bespraken, is daar natuurlijk een prima voorbeeld van. Ook het erg populaire Bedrijventoernooi dat sinds enkele jaren door de SPA-commissie wordt georganiseerd bleek een schot in de roos en is feitelijk niet meer weg te denken uit de lijst van jaarlijks terugkerende activiteiten.
In dit kader kan niet worden voorbijgegaan aan twee activiteiten die elk jaar danwel regelmatig terugkeren op onze Activiteiten-kalender. Halverwege jaren 90 was het Jan van de Bilt die aan het Bestuur voorstelde om een Mixtoernooi van oud en jong te mogen organiseren. Jan had eind jaren 80, toen hij nog bij Aalsmeer speelde, al eens aan een dergelijk toernooi meegedaan in de FBK Hal en het leek hem leuk om dit nu zelf eens voor BV Hoofddorp te organiseren. Het Bestuur reageerde direct enthousiast en hoewel Jan in het eerste jaar alle trainingen moest aflopen om mensen te 'ronselen', was het Mixtoernooi al vanaf het eerste begin een daverend succes en is elk jaar een ware happening.
In het jaar 2000 sprak diezelfde Jan van de Bilt enkele kennissen van het honkbal en zij vertelden hem, dat ze een keer met een honkbalteam naar Amerika waren geweest. Jan's gedachte was dat zoiets, een USA-reis, voor basketbal toch ook mogelijk moest zijn. Op een dag, in het najaar van 2000, moest hij een keer invallen met een aantal Junioren-2 bij Heren-4 in Castricum. Na de wedstrijd en vanzelfsprekend onder het genot van een biertje, werd het plan verder uitgewerkt en waren de toen aanwezige spelers van Junioren-2 meteen razend enthousiast. In 2001 ging een ploeg BVH'ers naar Ohio, naar een collega van Vincent Aarts. Vincent zei dat hij wel wat wedstrijden kon regelen tegen schoolteams. Het bleek een een geweldige reis te zijn en in 2003 is deze USA-reis herhaald, waarbij de ploeg ook naar North Carolina ging bij een kennis van Jan zelf. Ook in 2007 is een team van onze vereniging in Ohio en North Carolina geweest.
Lees verder: De Jaren 10: Vrijwillige betrokkenheid